Seksuele gerichtheid
Discriminatie op grond van seksuele gerichtheid heeft in de meeste gevallen betrekking op ongelijke behandeling van mensen die niet (uitsluitend) heteroseksueel zijn. Heteroseksueel wil zeggen gericht op het andere geslacht, dus vrouwen die alleen op mannen vallen en mannen die alleen op vrouwen vallen. Er zijn ook mensen die seksueel gericht zijn op beide geslachten (biseksueel) of op mensen van hetzelfde geslacht (homoseksueel of, in geval van vrouwen, lesbisch). Dit is altijd al zo geweest. De maatschappelijke acceptatie van biseksualiteit en homoseksualiteit in de Nederlandse samenleving is in de twintigste eeuw toegenomen en er is vooruitgang geboekt met betrekking tot gelijke rechten en gelijkstelling voor de wet, maar de emancipatie van homo- en biseksuelen is nog niet voltooid. De zichtbaarheid en openheid is toegenomen, maar twee zoenende jongens, twee dames die samen een kind opvoeden, een docent die er openlijk voor uitkomt dat hij homo is; het is nog altijd niet vanzelfsprekend en roept soms weerstand op bij mensen. Soms komt dit voort uit religieuze motieven, maar ook onwennigheid, angst of morele afkeuring kunnen een rol spelen. In Nederland is er een belangenorganisatie die op de bres staat voor mannen en vrouwen, jongens en meiden met homoseksuele gevoelens; dit is het COC. Het algemene doel van deze organisatie is dat iedereen met homoseksuele gevoelens een leven kan leiden zonder gehinderd te worden door vooroordelen of discriminatie op grond van hun seksuele voorkeur. Verspreid door het hele land zijn er lokale of regionale afdelingen actief. Meer informatie daarover is te vinden op de website van het COC ( www.coc.nl ). Ondanks de inspanningen van het COC en andere organisaties komen er regelmatig klachten binnen bij anti discriminatie bureaus over discriminatie op grond van seksuele gerichtheid.

 
 
 
 
 
PRINTEN